بیلی روبین

بیلی روبین ماده زرد مایل به قهوه ای موجود در صفرا است سلول های قرمز خون قدیمی درکبد شکسته شده و بیلی روبین تولید می شود و سپس از طریق مدفوع ( مدفوع ) خارج می شود.
بیلی روبین در جریان گردش خون به دو شکل است.
بیلی روبین غیر مستقیم ( غیرکونژوگه ) است. این شکل از بیلی روبین در آب حل نمی شود. بیلی روبین غیر مستقیم از طریق جریان خون به کبد می آید و در آنجا به یک فرم محلول ( مستقیم یا کونژوگه ) تغییر پیدا می کند. که محلول در آب است
بیلی روبین مستقیم ( کونژوگه ) در آب حل ( آن قابل حل است ) و سپس توسط کبد از بیلی روبین غیر مستقیم ساخته می شود.
هنگامی که سطح بیلی روبین بالا باشد پوست و سفیدی چشم ها ممکن است زرد ( یرقان ) شود. زردی ممکن است در اثر بیماری کبدی ( هپاتیت )، اختلالات خونی ( آنمی همولیتیک ) یا انسداد لوله ی ( مجرای صفراوی ) انتقال دهنده صفرا از کبد به روده کوچک باشد.
عواملی مانند ( مسدود شدن مجرای صفراوی در اثر ( سنگ کیسه صفرا، تومورهای پانکراس )، افزایش تخریب هموگلوبین مانند کم خونی همولیتیک و یا بیماری همولیتیک نوزادان
در یک فرد بالغ بلیروبین عواملی مانند ( تومورها مؤثر ( بر صفرا ، کبد یا مجاری صفرا )، واکنش های آلرژیک در انتقال خون، سیروز کبدی هپاتیت حاد ناشی از هپاتیت A و هپاتیت B، همولیز در اثر تخریب سلول های قرمز خون، نارسایی کبد و یا هر بیماری کبدی دیگر، سنگ کلدوک و یا وجود سنگ صفراوی در مجرای صفرا یا انسداد بسیار بزرگ در مجرای صفراوی، اختلالات مربوط به خون مانند کم خونی داسی شکل، بیماری مزمن کبدی مانند ( هپاتیت C ، هموکروماتوز، استئاتوهپاتیت غیر الکلی، هپاتیت خود ایمنی، هپاتیت الکلی )، سندرم ( دوبین جانسون، سندرم گیلبرت، سندرم روتور و دیگر اختلالات سوخت و ساز بیلی روبین )، آنتی بیوتیک ها و بعضی از داروها ( مثل فنی توئین، ایندومتاسین، flurazepam ، دیازپام و برخی از انواع قرص های ضد بارداری و سرطان لوزالمعده می توانند سبب افزایش بیلیروبین شود.
شما لازم است تحت نظر یک متخصص داخلی یا انکولوژی باشید.

کلونازپام

کلونازپام را بعنوان یکی ازداروهای قویتر در گروه دارویی بنزودیازپین‌ها در نظر می گیرند. این دارو عمدتاً برای مقابله با برخی از انواع تشنج، بخصوص در انواع خاصی از صرع و نیز برای مقابله با شوکهای ناشی از ترس کاربرد دارد. اندازه گیری ها نشان می دهد که این دارو کیفیت زندگی و بهره وری کار افرادی را که از شوکهای ناشی از ترس رنج میبرند، بهبود میبخشد. از کلونازپام همچنین بعنوان یک داروی ضد افسردگی استفاده میکنند که بطـورکلی برای درمان اضـطراب، اختلال روانی کاتاتونیک (Catatonia)، مرحله شیدایی مربوط به رفتارهای شیــدایی- افسـردگی (Manic-depressive behavior) و بیماری جمع هراسی (Social phobia) مورد استفاده قرار میگیرد. دو سال مطالعه تکمیلی بر روی افرادی که بطور مختصر برای درمان جمع هراسی داروی کلونازپام دریافت کرده بودند نشان داد که بهبودی حاصل از این درمان، پس از قطع دارو نیز همچنان ادامه میابد، این افراد در طی این دوسال در مقایسه با گروه شاهد که دارونما دریافت کرده بودند عملکرد بهتری را از خود نشان دادند. گاهی اوقات در درمان اضطراب، استفاده از کلونازپام بر آلپرازولام ارجحیت پیدا میکند زیرا احتمال برگشت دوباره اضطراب با استفاده از کلونازپام نسبت به Alprazolam کمتر است. برای ترک افرادی که به مصرف آلپرازولام وابسته شده اند میتوان کلونازپام را جایگزین آن کرد. از کلونازپام برای مبارزه با پرش عصبی (Tic) و نیز درمان بیـماریهای کنترل عضـلات مانند Akathisia و Tardive dyskinesia اسـتفاده میکنند. یک مطالعه نشان داد در میان کودکان مبـتلا به اخـتلال بیش فعالی همـراه با نقـص توجه (ADHD) که همچنین دچار پرش یا تیک های عصبی هسـتند، کلونازپام میتواند بدون آسیب به آثار روانپزشکی حاصـل از داروهای ADHD، تیک های عصبــی را متوقف کند. هــرچند کلــونازپام دارویی برای بیــماری اِم اِس (Multiple sclerosis) محسوب نمی‌شود اما آن را برای کاهش علائم این بیماری تجویز میکنند. کلونازپام دفعات غش کردن (Fainting spells) را کاهش میدهد. این دارو برای از بین بردن بیخوابی و نیز کاهش اختلالی تجویز میشود که در آن شخص در حین خواب دست و پا میزند. این دارو به درمان خوابگردی در افراد کمک میکند، مانند یک مورد مستند فوق العاده مهم که در آن فردی در حین خواب رانندگی میکرد و درگیر خشونتهایی با چاقو میشد. این دارو درد ناشی از مشکلات فک را تسکین میدهد و همچنین جهت کاهش استفراغ ناشی از شیمی درمانی، برای بیماران سرطانی تجویز میشود. کلونازپام و داروی ضد شیدایی لیتیوم (Lithium) را بطور آزمایشی همراه با یکدیگر به عنوان یک درمان موفقیت آمیز برای سردرد خوشه ای تجویز کرده اند. کلونازپام سندرُم سوزش دهان (Burning Mouth Syndrome) را تسکین داده است، نوعی احساس خود توصیفی که میتواند سالها ادامه یابد. بطور آزمایشی از این دارو، با موفقیت محدود، در درمان صدای زنگ در گوش استفاده کرده اند

کلونازپام از بنزودیازپین‌ها است. این دارو باعث تسهیل یا افزایش عمل مهاری GABA که یک ناقل عصبی مهاری در مغز است میشود که این خود باعث مهار پیش و پس سیناپسی در تمام نواحی CNS خواهد شد. اثرات آرام بخش و ضدتشنج کلونازپام بعلت اثرات این دارو در سطح لیمبیک و تحت قشری میباشد.

آلپرازولام

آلپرازولام (به انگلیسی: Alprazolam)

ردۀ درمانی: بنزودیازپینها

اَشکال دارویی: قرص

آلپرازولام دارای چندین نام تجاری ازجمله Apo-alperaz ،Xanal ،Razoalperazolam، زاناکس (Xanax)، نیراوام (Niravam)، آلپرازولام تی اس (Alprazolam-ts) و آلپرازولام تی دی (Alprazolam-td) است

این دارو برای تسکین اضطراب، اختلالات خواب و اختلالات هراس تجویز می‌شود. این دارو دارای اثر ضد افسردگی است و بنابر این در بعضی موارد برای افراد افسرده تجویز می شود.

آلپرازولام از بنزودیازپینها است

مانند سایر بنزودیازپین‌ها به‌عنوان آگونیستهای گیرنده بنزودیازپین برروی غشای سلول‌های عصبی اثر می‌کند و باعث تسهیل ورود و یا افزایش عمل گابا می‌شود و ورود یون کلر را به سلولها افزایش می‌دهد.

آلپرازولام در مقادیر متفاوت برای مشکلات گوناگون تجویز می‌شود. هیچ‌گاه نباید بیشتر یا کمتر از مقدار تجویزشده مصرف کرد. شکل مایعِ آلپرازولام را می‌توان با مایعات یا غذاهای نیمه‌جامد مانند مارمالاد مخلوط کرد. نباید اجازه داد آلپرازولام مایع یخ بزند. اگر بیمار، یک نوبت دارو را فراموش کند، به‌محض یادآوری، باید آن را مصرف کند. اگر نزدیک نوبت بعدی باشد، باید نوبت بعدی را حذف کند و سپس به برنامۀ داروییِ منظم خود بازگردد. مقدار دارو را نباید دوبرابر کرد.

درصورت بروز هریک از علایم نادر ولی جدیِ زیر، بیمار باید آلپرازولام را قطع کند و با پزشک خود تماس بگیرد: لرزش.

باید توجه داشت که این دارو جهت رفع اضطراب و حملات گذریِ هراس استفاده می‌شود. بنابراین، ایجاد خواب‌آلودگی و ریلکسی و مقداری نرمال گیجی از خواص اصلی این داروست و طبیعی است که وقتی خواب‌آلودگی و کمی گیجی وجود داشته‌باشد، قوا و عملکرد ذهنیِ بیمار هم کُند می‌شود.

هشدارها و عوارض جانبی

درصورت بروز هریک از علایم نادر ولی جدیِ زیر، بیمار باید آلپرازولام را قطع کند و با پزشک خود تماس بگیرد: لرزش.

باید توجه داشت که این دارو جهت رفع اضطراب و حملات گذریِ هراس استفاده می‌شود. بنابراین، ایجاد خواب‌آلودگی و ریلکسی و مقداری نرمال گیجی از خواص اصلی این داروست و طبیعی است که وقتی خواب‌آلودگی و کمی گیجی وجود داشته‌باشد، قوا و عملکرد ذهنیِ بیمار هم کُند می‌شود.

موارد احتیاط

قرص‌های ۳ خط آلپرازولام (۲میلی‌گرمی)

درصورت وجود هریک از موارد زیر، پیش از مصرفِ آلپرازولام، باید پزشک را مطلع ساخت:

حساسیت به آلپرازولام یا دیگر بنزودیازپینها، یا به هرنوع مادۀ غذایی، رنگ‌های خوراکی، یا نگه‌دارنده‌ها.

بارداری یا شیردهی. به این موارد توجه کنید

مصرف داروهای دیگر، به‌ویژه الکل، آرامبخش‌ها، ضدافسردگی‌ها، داروهای ضدصرع، و تشنج.

سابقه یا ابتلا به گلوکوم (افزایش فشار داخل چشم)، سوءمصرف الکل یا مواد مخدر، میاستنی گراو، بیماری انسدادی ریوی مزمنشدید، یا آمفی‌زم.

توصیه هنگام مصرف

مصرف‌کنندۀ دارو باید به‌طور منظم به پزشک خود مراجعه کند تا بهبود او را زیر نظر داشته‌باشد. تا هنگامی که پاسخ بدن بیمار به آلپرازولام مشخص نشده‌است، باید در رانندگی و کار با وسایل خطرناک و وسایلی که به دقت نیاز دارند، احتیاط کرد. برخی افراد در طی مصرف این دارو دچار خواب‌آلودگی و کاهش سطح هشیاری می‌شوند.

اگر مصرف‌کننده در طی درمان با آلپرازولام، دچار افکار یا احساسات عجیب شود، باید موضوع را با پزشک در میان بگذارد. باید آلپرازولام را دور از دسترس کودکان، دور از حرارت، نور مستقیم، و حرارت مرطوب نگهداری کرد (زیرا در این شرایط آلپرازولام فاسد می‌شود). آلپرازولام تاریخ‌گذشته را باید دور ریخت.

نبایدها

مصرف‌کنندۀ آلپرازولام نباید نوشیدنی‌های الکلی یا دیگر داروهای خواب‌آور استفاده کند. این کار، خواب‌آلودگی را افزایش و سطح هشیاری را کاهش می‌دهد.

نباید آلپرازولام را به‌عنوان یک قرص خواب‌آور استفاده کرد، مگر آنکه برنامۀ درمانیِ بیمار اجازه دهد تا ۷-۸ ساعت خواب داشته‌باشد. در غیر این صورت، تا زمان خروج دارو از بدن، شخص ممکن است خواب‌آلوده باشد و یا اختلال حافظه داشته‌باشد. دوز مصرف این دارو زیر نظر پزشک متخصص مغز و اعصاب یا پزشک متخصص اعصاب و روان داده شود

دپاکین

دپاکین برای درمان صرع اَبسنس ساده و مرکب تجویز می‌شود. در این نوع صرع بیمار به‌طور ناگهانی دچار از دست دادن هوشیاری می‌شود به‌طوری که چهره‌اش بی‌حالت شده، بی‌حرکت باقی می‌ماند. دپاکین کمک می‌کند تا دفعات بروز این صرع کمتر گردد. دپاکین برای تثبیت خلق در اختلال دوقطبی (افسردگی-مانیا) و میگرن هم به کار می‌رود.

هرچند مکانیسم دقیق عملکرد این دارو روشن نیست اما احتمالاً جلوگیری از کاهش فسفاتیدیل اینوزیتول (۳٬۴٬۵) تری فسفات یا PIP3 موجب اثر کاهش تشنجی آن است. این دارو همچنین کانال‌های وابسته به ولتاژ سدیم غشا را بلوک می‌کند و سطح GABA مغزی را افزایش می‌دهد.

گیجی، تغییرات خلقی یا رفتاری؛ تاری دید؛ حرکت‌های غیرعادی چشم‌ها به عقب و جلو، دوبینی، مشاهده لکه در میدان بینایی؛ افزایش دفعات صرع؛ کبودی یا خونریزی غیرعادی؛ بی‌اشتهایی؛ تهوع و استفراغ؛ درد شکمی شدید؛ خستگی و ضعف؛ زردی پوست یا چشم‌ها، اسهال، یبوست، سرگیجه یا خواب‌آلودگی خفیف، سوءهاضمه، سردرد، بی‌قراری، مشکل در به خواب رفتن، ریزش مو، تغییرات دوره ماهانه، بثورات جلدی، افت مهارت‌های حرکتی بدنی، یا کاهش یا افزایش وزن غیرعادی.

اندازه‌گیری بیلی‌روبین

فروش اینترنتی و امکان دریافت  مقالات و داروهای گیاهی  در سامانه هوشمندبازار الکترونیک -سهبا https://www.sahba.net

مروری بر روش اندازه‌گیری بیلی‌روبین

بیلی‌روبین با استفاده از اسید سولفانیلیک به شکل دیازو بیلیروبین تبدیل می‌گردد و محصول رنگی نهائی در طول موج 540 نانومتر سنجیده می‌شود. از آنجائیکه بیلی‌روبین غیرکنژوکه یا غیر مستقیم به آهستگی و آرامی وارد واکنش شیمیائی می‌گردد جهت اندازه‌گیری بیلی‌روبین توتال معرف‌های تسریع کننده واکنش نظیر کافئین یا متانول به معرف و محیط واکنش اضافه می‌شوند و جهت اندازه‌گیری بیلی‌روبین دایرکت یا مستقیم از معرف بدون تسریع کننده استفاده می‌گردد.

تا سال 1980 تصور می‌شد بیلی‌روبین مستقیم برابر بیلی‌روبین کنژوکه می‌باشد ولی امروزه مشخص گردیده که میزان اندازه‌گیری شده بیلی‌روبین مستقیم شامل مجموع دلتا بیلی‌روبین و بیلی‌روبین کنژوکه و مقدار کمی از بیلی‌روبین غیرکنژوکه می‌باشد.

عوامل مؤثر بر صحت اندازه‌گیری بیلی‌روبین:

1- نحوه نقل و انتقال نمونه بیلی‌روبین خصوصاً تأثیر نور و حرارت که با تغییر ایزومر منجر به تشکیل فتو بیلی‌روبین و افزایش مختصر بیلی‌روبین مستقیم می‌گردد (و بالعکس تأثیر نور منجر به کاهش بیلی‌روبین توتال می‌گردد).

2- محلول‌های خیس‌کننده و استفاده از بافرهای نامناسب با پ هاش نامناسب منجر به افزایش بیلی‌روبین مستقیم می‌گردد.

روش مالوی اولین (بیلی روبین)malloy Evelyn method

سولفونیک اسید با نیتریت سدیم واکنش داده و منجر به تشکیل دیازو سولفانیلیک اسید می‌گردد. در حضور تسریع کننده دی‌متیل‌سولفواکساید هر دو نوع بیلی روبین کنژوکه و غیر کنژوکه (بیلی‌روبین توتال) با دیازو واکنش داده و تولید آزوبیلی‌روبین می‌نمایند که در طول موج 540 حداکثر جذب را دارا می‌باشد (محلول یا معرف شماره 1 در کیت توتال حاوی سولفونیک اسید و تسریع کننده دی‌متیل سولفوکساید است. محلول شماره 2 کیت توتال حاوی نیتریت سدیم است).

کیت بیلی‌روبین دایرکت فاقد معرف تسریع کننده دی‌متیل سولفاکساید است و محلول یا معرف شماره 1 صرفاً حاوی سولفونیک اسید می‌باشد و معرف شماره 2 نیز مشابه کیت توتال نیتریت سدیم می‌باشد. استفاده از بلانک سمپل یا نمونه در هر دو روش توتال و دایرکت الزامی است و نهایتاً بایستی جذب بلانک از تست و استاندارد کسر گردد.

حد تشخیصی یا حساسیت بیلی‌روبین در روش مالوی الوین حدود 075/0 میلی‌گرم در دسی‌لیتر است. محدوده تشخیصی بیلی‌روبین در روش مالوی الوین تا 20 میلی‌گرم در دسی‌لیتر است و مقادیر بالاتر از این مقدار الزاماً بایستی رقیق شوند.

تداخل دهنده‌های مهم در روش مالوی الوین: گلوکز بالای 300/ تری‌گلیسرید بالای 600/ هموگلوبین بالای 5 گرم در لیتر. پایداری سرم حاوی بیلی‌روبین در صورت محافظت از نور و حرارت و تبخیر نمونه 3 ساعت در حرارت اطاق است.

کنترل کیفی تست بیلی‌روبین بهتر است با دو سطح کنترل تجاری نرمال و بالا صورت گیرد و با استفاده از کالیبراتور در غلظت بالا و پائین تست کالیبر گردد. جهت بیلی‌روبین‌های بالای 30 در نوزادان و اطفال بهتر است نمونه با آب مقطر دیونیزه رقیق گردد و جواب نهائی در ضریب رقت محاسبه گردد. در راستای صحه‌گذاری کیت‌های بیلی‌روبین مهم‌ترین شاخص ارزیابی تکرارپذیری و دقت کیت می‌باشد که در آزمایشگاه می‌توان با تکرار یک نمونه (در 10 نوبت مکرر در یک ردیف کاری و در 10 ردیف کاری متفاوت) به شاخص پراکندگی (ضریب تغییرات) مورد ادعا در بروشور کیت مراجعه نمود و وضعیت دقت اندازه‌گیری شده کیت را با دقت مورد ادعا (در بروشور کیت) مورد ارزیابی مقایسه‌ای قرار داد.

 بیلی‌روبین دلتا  /   بیلی‌پروتئین   
Deltabilirubin / Biliprotein

بیلی‌پروتئین یا دلتا بیلی‌روبین همان بیلی‌روبین کنژوکه می‌باشد که به واسطه پیوند کئووالان به آلبومین باند شده و قابلیت دفع کلیوی آن کاهش یافته است و در نهایت عامل اصلی پایداری زردی در بیماران مبتلا به کلستاز یا یرقان‌های کبدی می‌باشد.

زمانی که بیلی‌روبین کنژوکه نیمه عمر کمتر از 24 ساعت دارد دلتا بیلی‌روبین یا بیلی‌پروتئین نیمه عمر طولانی معادل آلبومین و حدود 17 روز خواهد داشت و همین موضوع عامل پایداری علامت زردی در طول بهبود یرقان‌های انسدادی یا کبدی بیماران می‌باشد که به دلیل کاهش دفع ادراری آن می‌باشد. بیلی‌روبین کنژوکه یا مستقیم محلول در آب بوده و سریعاً از کلیه‌ها فیلتر و در ادرار ظهور می‌کند و منجر به بیلی‌روبین مثبت ادرار می‌گردد.

:فرمول محاسبه دلتا بیلی‌روبین

Deltabilirubin = Bili Total -  (Bili conj + Bili unconj)

تأثیر نور بر بیلی‌روبین

غالب فرم بیلی‌روبین گردش خون از نوع ایزومر ترانس بوده (شدیداً غیرمحلول در آب) و عمدتاً در جریان خون به آلبومبن باند می‌گردد. نور منجر به فتو ایزومراسیون بیلیروبین از فرم ترانس به فرم سیس گردیده و فرم ایزومرسیس بیلی‌روبین با قابلیت حلالیت بالا در آب بیشتر در ادرار ترشح و دفع می‌گردد و این موضوع اساس فتوتراپی و درمان هیپربیلیروبینمی غیرکنژوکه نوزادان را تشکیل می‌دهد. به عبارتی سطح بیلی‌روبین نوزاد تحت اثر نور بیشتر دفع گردیده و کاهش می‌یابد.

 نوسانات فیزیولوژیک بیلی‌روبین:

ناشتای طولانی مدت (24 تا 48) ساعت منجر به افزایش بیلی‌روبین توتال به میزان 20 الی 25% می‌گردد.

تأثیر نور روی بیلی‌روبین:

آفتاب شدید تابستان منجر به کاهش 20 درصدی بیلی‌روبین نسبت به فصل زمستان می‌گردد.

گارو بستن به مدت طولانی و تغییر وضعیت نشسته به خوابیده منجر به نوسان بیلی‌روبین خون می‌گردد.

نوسانات سرمی بیلی‌روبین:

سرم در مجاورت نور مستقیم 30% الی 50% افت بیلی‌روبین دارد که عمدتاً مربوط به تشکیل فتو بیلی‌روبین می‌باشد که در اندازه‌گیری به عنوان بیلی‌روبین کنژوکه اندازه‌گیری می‌شوند، لذا سرم نور خورده باعث کاهش بیلی‌روبین توتال و غیرکنژوکه و افزایش مختصر بیلیروبین غیرکنژوکه می‌گردد. بیلی‌روبین سرم در شرایط تاریکی (دور از نور) سه ساعت در حرارت اطاق و 12 ساعت در یخچال پایدار است. روش دیازو به شدت به همولیز حساس است و منجر به نتایج منفی کاذب در بیلی‌روبین می‌گردد (خصوصاً در روش‌های نمونه‌گیری از کف پای نوزادان که احتمال همولیز نمونه بالا است). سرم لیپمیک باعث افزایش کاذب بیلی‌روبین می‌گردد.

داروهای افزایش دهنده بیلی‌روبین: آلوپورینول/ اسید اسکوربیک/ کدئین/ متیل دوپا/ قرص ضد بارداری/ داروی ضد مالاریا/ استروئیدها

تفسیر بالینی بیلی‌روبین و یرقان

یرقان واژه بالینی است که با تغییر رنگ پوست و عنبیه همراه است. بیلی‌روبین بالای 2 این حالت را سبب می‌گردد.

 طبقه‌بندی هیپر بیلیروبینمی

1- هیپر بیلیروبینمی اگر بالای 50% از نوع کنژوکه همراه باشد هیپر بیلیروبینمی کنژوکه نامیده می‌شود ( مثل سندرم روتور و دابین جانسون و یرقان‌های انسدادی یا کلستاز)

2- هیپر بیلیروبینمی اگر بالای 70% از نوع غیرکنژوکه همراه باشد به نام هیپر بیلیروبینمی غیرکنژوکه نامیده می‌شود (مثل سندرم گیلبرت و کریگلر نجار تیپ 1 و2 و یرقان‌های همولیتیک و هپاتیت‌های داروئی و...).

نوسانات بیلی‌روبین مستقیم

1- اگر بیلی‌روبین مستقیم 20% تا 40% توتال بیلی‌روبین باشد یرقان کبدی بیشتر از یرقان انسدادی (پس از کبدی) مطرح است ( هپاتیت‌های ویرال یا داروئی)

2- اگر بیلی‌روبین مستقیم 40% تا 60% توتال بیلی‌روبین باشد هر دو نوع یرقان کبدی و انسدادی می‌تواند مطرح باشد.

3- اگر بیلی‌روبین مستقیم بیش از60% تا 70% توتال بیلی‌روبین باشد یرقان انسدادی غالب است

علل هیپر بیلی‌روبینمی غیرکنژوکه نوزادان:

1- یرقان همولیتیک نوزادان (ناشی از ایزو ایمونیزاسیون و ناسازگاری گروه‌های خونی مادر و نوزاد)

2- یرقان همولیتیک ناشی از کمبود آنزیم نوزاد

3- اسفروسیتوز یا الیپتوسیتوز ارثی

4- عفونت ویرال یا باکتریال یا انگلی نوزادان (سرخجه/ سیفلیس/ توکسوپلاسموز )

5- هیپوتیروئیدی مادرزادی (10% موارد با هیپر بیلیروبینمی غیرکنژوکه همراه است)

6- نوزادان مادران دیابتی

علل هیپر بیلی‌روبینمی کنژوکه نوزادان:

1- انسداد مسیر صفراوی نوزادان (به دلیل کیست یا آسیت و آترزی صفراوی )

2- هپاتیت نوزادان

3- سپسیس نوزادان خصوصاً پیلونفریت ناشی از اشرشیا کولی نوزادان

4- بیماری‌های ارثی (گالاکتوزمی/ فیبروز کیستیک/ عدم تحمل فروکتوز/ تیروزینمی/ گوشه شیرخواران/ کلستاز داخل کبدی فامیلیال یا بیماری بایلر)

علائم آزمایشگاهی هیپر بیلی‌روبینمی پاتولوژیک نوزادان

1- بیلی‌روبین توتال بالای هفت در روز اول تولد نوزاد یا افزایش بیش از 5 واحد بیلی‌روبین در روز اول تولد نوزاد

2- بیلی‌روبین توتال بالای 5/12در هفته اول زندگی نوزاد بالغ و بالای 15 در نوزادان نارس

3- بیلی‌روبین مستقیم یا کنژوکه بالای 5/1 در نوزادان

4- طولانی شدن یرقان نوزادان بیش از 7 روز در نوزاد بالغ و بیش از 14 روز در نوزاد نارس

آزمایشات اولیه در هیپر بیلی‌روبینمی غیرکنژوکه نوزادان

1- اندازه‌گیری سریالی بیلی‌روبین تام و مستقیم سرم (در فواصل تعیین شده توسط پزشک بر اساس رنگ پوست نوزاد)

 2- تعیین گروه خون مادر و نوزاد

 3- کومبس مستقیم روی نمونه خون بند ناف نوزاد

4- کومبس غیرمستقیم روی سرم مادر جهت جستجوی آلوآنتی‌بادی

5- کشت خون نوزاد

6- تعیین سطح غلظت سرمی ایمونوگلوبولین‌ها و کمپلمان نوزاد

7- تست‌های سرولوژی عفونی نوزاد

8- پانل تیروئید نوزاد

9- بررسی مواد احیاء کننده غیرقندی در ادرار نوزاد 

و بالغین    مقادیر نرمال بیلی‌روبین سرم نوزادان
Bili  Direct     mg/dl	Bili  Total   mg/dl	گروه سنی
< 0.2	< 2 < 8 < 16	نوزاد نارس 1 روزه نوزاد نارس 3-1 روزه نوزاد نارس 5-3 روزه
< 0.2	<2	نوزاد بالغ یک روزه (1)
< 0.2	1.4 -8.7	نوزاد بالغ یک تا سه روزه (3-1)
< 0.2	1.5 - 12	نوزاد بالغ سه تا پنج روزه (5-3)
< o.2	0.3- 1.2	بالغین (5 روزه تا 60 سال)

 فروش اینترنتی و امکان دریافت  مقالات و داروهای گیاهی  در سامانه هوشمندبازار الکترونیک -سهبا https://www.sahba.net